rekrystalizacja kamienia gipsowego

Bożenow, rozpatrując teorię gipsu o dużej wytrzymałości, doszedł razem z Peredetjem do zasadniczo zgodnego wniosku, że podstawowymi operacjami, od których zależy jakość gipsu, są: naparzanie nasyconą parą i suszenie: Pozostała operacje mają znaczenia podrzędne lub czysto organizacyjne. Jednakże interpretacja wpływu procesów naparzania i suszenia na zmianę siatki krystalicznej gipsu jest u obydwóch autorów przeciwna. Perederij twierdzi, że proces usuwania wody z kamienia gipsowego należy przeprowadzić dokładnie, w sposób zapewniający rekrystalizację w kamieni gipsowych bez stosowania dowolnych środków dla usunięcia wody z kamienia gipsowego. Perederij uważa bowiem, że rekrystalizacja gipsowego kamienia zachodzi podczas procesu suszenia, a nie podczas naparzania. B o ż e n o w zaś twierdzi na podstawie przeprowadzonych doświadczeń, że rekrystalizacja gipsowego kamienia zachodzi w czasie procesu naparzania, tj. w podwyższonej temperaturze i środowisku nasyconym parą. Na podstawie badań Bułyczewa można twierdzić, że rekrystalizacja kamienia gipsowego dokonuje się podczas procesu naparzania, tj. podczas procesu dehydratacji dwuwodnego gipsu. Wychodząc podobnych założeń teoretycznych, Sadowski i Szklar,aby nie obniżyć temperatury kamienia gipsowego zaproponowali wykorzystanie autoklawu jako aparatu. [przypisy: wiązar dachowy, bramki uchylne, bramy segmentowe łódź ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: bramki uchylne bramy segmentowe łódź wiązar dachowy